ไดอารี่เหงา ๆ

posted on 16 Sep 2008 23:39 by cura2325
 

 

 

 

สมุดบันทึกของฉันเก็บเรื่องราวบางอย่างไว้

 

ทุกมุม ทุกด่าน ฟ้า หญ้า ป่าไม้ สวยจนไม่รู้จะถ่ายรูปอย่างไร เพราะเฟรมในกล้อง

ไม่กว้างเท่าสายตา สวยไม่เท่าความจริง

แสงแดดยามเช้างดงามเหลือเกิน ทั้งสวยทั้งอุ่น โลกนี้สวยเพราะแสงจริงๆถ้าไม่มีแสง

โลกก็มืด มองอะไรไม่เห็น พอมีแสงเราจึงเห็นรูปทรงสีสัน เห็นและรู้สึกกับบรรยากาศของสถานที่

สถานที่มีผลกับจิตใจคนเยอะมาก พระอาทิตย์ในเมือง ร้อนและกระด้าง แต่บนดอย

ใครๆก็รักพระอาทิตย์เพราะเขาคือความอบอุ่น

บางครั้งก็อยากเดินเล่นดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย ว่าไปแล้วก็ยังเห็นเพียงเล็กน้อย

ที่จริง เดินก็ไม่ใช่เพื่ออะไรอื่น หากเพียงเพื่อจะหาที่ทางสักแห่งนั่งคุยกับตัวเอง

สักนิดเท่านั้นเอง เพื่อค้นหาสิ่งที่ตัวเองต้องการ จริง ๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"So many years
Since I've seen your face
But here in my heart
There's an empty space
Where you used to be..."

หลายปีผ่านมา

ไม่เห็นหน้ากัน

แต่ในใจฉัน

ยังคงว่างเปล่า ณ ที่เดิมนั้น

ที่เธอเคยจับจอง

Comment

Comment:

Tweet

ลึกซึ้งจังฮ่ะ

มองเห็นภาพเลย...

#1 By tee on 2008-09-17 14:34