ไดอารี่เหงา ๆ

posted on 16 Sep 2008 23:39 by cura2325
 

 

 

 

สมุดบันทึกของฉันเก็บเรื่องราวบางอย่างไว้

 

ทุกมุม ทุกด่าน ฟ้า หญ้า ป่าไม้ สวยจนไม่รู้จะถ่ายรูปอย่างไร เพราะเฟรมในกล้อง

ไม่กว้างเท่าสายตา สวยไม่เท่าความจริง

แสงแดดยามเช้างดงามเหลือเกิน ทั้งสวยทั้งอุ่น โลกนี้สวยเพราะแสงจริงๆถ้าไม่มีแสง

โลกก็มืด มองอะไรไม่เห็น พอมีแสงเราจึงเห็นรูปทรงสีสัน เห็นและรู้สึกกับบรรยากาศของสถานที่

สถานที่มีผลกับจิตใจคนเยอะมาก พระอาทิตย์ในเมือง ร้อนและกระด้าง แต่บนดอย

ใครๆก็รักพระอาทิตย์เพราะเขาคือความอบอุ่น

บางครั้งก็อยากเดินเล่นดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย ว่าไปแล้วก็ยังเห็นเพียงเล็กน้อย

ที่จริง เดินก็ไม่ใช่เพื่ออะไรอื่น หากเพียงเพื่อจะหาที่ทางสักแห่งนั่งคุยกับตัวเอง

สักนิดเท่านั้นเอง เพื่อค้นหาสิ่งที่ตัวเองต้องการ จริง ๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"So many years
Since I've seen your face
But here in my heart
There's an empty space
Where you used to be..."

หลายปีผ่านมา

ไม่เห็นหน้ากัน

แต่ในใจฉัน

ยังคงว่างเปล่า ณ ที่เดิมนั้น

ที่เธอเคยจับจอง

ความรัก
ต้องใช้หัวใจมอง
แค่คุณปิดตาแล้วใช้หัวใจมอง

คุณก็จะ"โง่"

ถ้าคุณใช้ความรู้สึกมากไป
ก็จะทำให้คุณมองข้ามสิ่งที่คุณเห็นอยู่

ถ้าเขายืนคุยกับผู้หญิงอยู่แบบ....
คุยก็พยายามคิดว่า  เขาคุยกะเพื่อน...

คุณโทไปเขาไม่รับสาย
โอ๊ะ...เขาเป็นคนชอบปิดเสียงโทสับ

เราเห็นเขาตั้งชื่อ MSN ว่า งอน
เขาก็จะตอบว่า  งอนแม่...


อืม....



สรุป



ใช้ความเป็นจริงมอง
อย่าใช้แค่ความรู้สึกของหัวใจ

เพราะ ถึงเขาจะร้ายลึกยังไง ...ใจเราก็ยังรักเขาอยู่ดี

 

 

 


happy ~*

posted on 26 Apr 2008 00:29 by cura2325
แก...แก... เราจะไปไหนกันนะ...
แก.. ไปทะเล.. ที่มีน้ำสีฟ้าใส.. ท้องฟ้าสีฟ๊า...ฟ้า อ่ะเหรอ?
แก.. ฉันไม่เคยไปเลย....
นี่ๆๆ แก.. เราไปกันสองคน..แค่นี้เหรอ?..
แก.. ..แก... ฉันขอบคุณ...
 
.. เอ่อ...แก... นี่นะ...
เย้ เย 
..
เราไปทางนี้
 
 
 
 
 
 
 
 
 
พอเจอ.. ไอ้นี่...
เย้ เย 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เย้ เย 
...เราก็จะ ดำ.. น้ำ....แบบนี้..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เย้ เย 
พอแก หิว... เราจะสั่งอันนี้..
 
 
 
ต่อด้วย จานนี้...
 เย้ เย 
 
 
 
 
ถ้าแกยังไม่พอนะ.. ฉันขอให้ลอง..
 
เย้ เย 
...จานนี้..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เย้ เย 
ต่อด้วยแก้ว...เน้... 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เย้ เย 
 แก.. ฉันจะโยนหัวใจฉันทิ้งตรงนี้.. ฮ่า ฮ่า ฮ่า...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เย้ เย 
 นอนคนเดียว.. สบายใจ*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 เย้ เย 
 นอนกะแก ก็สบายใจเหมือนกัน* ฮ่า ฮ่า
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
...ฉันรักแกนะ..
เย้ เย 
 
นอนหลับฝันดี..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 ...
อีกไม่กี่วันนะแก..
............

คิดถึง ~*

posted on 24 Apr 2008 23:38 by cura2325

 

 

กลับบ้านมาตั้งหลายวัน ((จริงๆ 4วันเองนะ))
คิดถึง ตาหลุยส์จัง
คิดถึงร้านตามสั่งใกล้ ๆห้อง
คิดถึง มาร์ลโบโร่ เมนทอล
คิดถึงเตียง.. คิดถึงผ้าห่ม..
คิดถึงโซฟาข้างหน้าต่าง (ห้องกูมีโซฟาเว้ยยยย)
คิดถึงเพลงเจ้คิ้ม เฮียบอย(โก) เพลงของTK (คนนั้น) และ ฯลฯในคอมพ์
คิดถึงเพื่อน ๆ
คิดถึงกระเป๋าสีน้ำเงินใบโต..

คิดถึง.. คิดถึง.. คิดถึง....


กุกำลังพยายามอดบุหรี่อยู่.. ((หาโอกาสดูดยากมาก T^T))

 

 


คิดถึง คิดถึง คิดถึงงงงงงง...พวกเมิงงงง
แล้วที่ว่าเราจะนัด รวมพลก๊ง.. กันยังจะพอมีโอกาสไหมวะ?
โคตรอยากเลย* .. หึหึ.. อย่างที่มึงคิดนั่นแหล่ะ
กลับมาบ้าน กุก็เป็นเด็กดี ลูกสุดประเสริฐของพ่อ+แม่ กุ..
ยิ้ม.. ยิ้ม.. ยิ้ม.. เจ้า.. เจ้า.. เจ้า.. ได้เจ้า.. เจ้า.. ของกุไปเรื่อยๆ..
ถ้าไม่มีเพลงใน MP3  ไม่มีหนังสือกองโตที่กุหอบมา
กุอาจจะตายตั้งแต่วันแรกแล้วก็ได้..
เอ่อ.. ลืมบอก..

เวลากุอยู่กะพ่อกุนะเมิง.. กุอยู่จนมืดๆ
แถวๆบ้านกุนะ.. ดาวสวยมาก....
ดาวสวยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก...
((มันคงมืดด้วยแหล่ะ))..
เห็นดาวกำลังมองพระจันทร์..
เห็นดาวเหนือ เห็นดาวใต้ เห็นดาวตก ((อันหลังกุโม้ ฮ่าๆๆๆ))
แต่เห็นดาวเต็มท้องฟ้าจริงๆนะเมิง..
สวย มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก..
พ่อกุยังบอกเลยว่า "วันนี้ฟ้าสวย".. ((พ่อกุชมกุช่ายหม้ายยยย ฮ่าๆๆๆ))
.. อยากให้เมิงได้เห็นกันจริงๆ ..

 

 

 

 

............

posted on 24 Apr 2008 16:26 by cura2325
Photobucket

 

 

to be eat, we need food
to be walk. we need legs
to be talk, we need voice
to be see, we need eyes
to be smile, we need good thinking
to be sleep, we need to close the eyes
many things is important for our life*
so..to be alive, we need to breath.....

 

คนทุกคน...ดำเนินชีวิตประจำวัน..ทุกๆเช้า
ลืมตา.. ล้างหน้า แปรงฟันอาบน้ำ..แต่งตัว..ออกไปทำหน้าที่... . ...

ทำหน้าที่ของแต่ละคนต่อไป
..กลับบ้าน.. อาบน้ำ พักผ่อน... ทำในสิ่งที่แต่ละคนอยากจะทำ.....

ทุกๆอย่างในชีวิตประจำวัน
มีเริ่มและมีหยุด....แต่.. รู้ตัวบ้างไหม... ว่า  .. สิ่งที่ทุกคนไม่ได้หยุดเลย..

คือการ "หายใจ"... ลมหายใจ ...
เป็นเครื่องหมายของการมีชีวิตอยู่.......

 

ห่างหายจากบ้านหลังนี้ไปนาน  ทั้งที่เพิ่งย้ายมาอยู่

เพื่อนบ้านที่เคย แวะเวียนมาเยี่ยม เค้าจะยังจำเราได้รึเปล่า

 

 

untitled

posted on 12 Jan 2008 10:13 by cura2325

ปีใหม่นี้มีความสุขกันรึยังคะ


ยังไม่มีก็รีบมี  ซะนะ  555+
ไม่ว่าอยู่กับใครก็มีความสุขด้วยกันทั้งนั้นแหละคะ
มันต่างอยู่ที่ว่า  เราจะเรื่องมากไปทำไม

จริงไหม........

ถึงแม้ว่า......
วันนี้ ณ จุดๆ นี้
เราจะยืนโดดเดี่ยวอยู่คนเดียว
กินคนเดียว  นอนคนเดียว

บางทีเลือกที่จะซื้อข้าวขึ้นมากินคนเดียว
เพราะ  ไม่มีคนไปนั่งกินเป็นเพื่อน

 หรือไปเดินซื้อของคนเดียว
เพราะ ไม่รู้จะชวนใครไปเป็นเพื่อน
หัดใช้ชีวิตคนเดียวมั่งเถอะค่ะ
เพราะ  เมื่อวันนั้นมาถึงแล้ว ก็ไม่มีใครหน้าไหน
ที่สามารถจะอยู่กับเราได้ตลอดเวลา

ยิ่งเราอยู่คนเดียวมาก
เราก็จะได้อะไรจากตัวเองมากขึ้น

อยู่กะคนอื่นมากๆ อาจโดนชักจูงได้ง่าย
เชื่อมั่นในตัวเอง ว่า เราต้องอยู่คนเดียวให้ได้


ถามว่าอยู่คนเดียวเหงามั๊ย ???

เหงาคะ  เหงามาก ถึงมากที่สุด

แต่ชอบเวลาอยู่คนเดียว
มันเงียบที่สุด  มันเป็นเวลาที่เราผ่อนคลายที่สุด

ถ้าใครมานอนห้องเราหลาย ๆวันนั้น
ไม่ต้องเเปลกใจว่าทำไมไม่เก็บห้อง

ฝ้ายชอบเก็บห้องเวลาอยู่คนเดียว...
แต่จะให้คนที่สนิทเท่านั้นนะที่มานอนได้

 


ความเหงาที่อยู่ในตัวเราทุกคน
มันก็เหมือนจุดสีดำเล็กๆ ที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นทีล่ะเล็ก ที่ล่ะน้อย

แต่คุณเชื่อมั๊ย ??
ถ้าเราควบคุมมันได้ บริหารมันให้ดี
ความเหงามันก็จะเชื่อฟังเราเหมือนกัน...

แระเราก็ไม่มีทางที่จะตกเป็นทาสของความเหงา

พูดง่ายๆ คือ
 *ก็แค่เหงา  คิดไรมาก*


สุดท้ายนี้อากาศหนาว

พาอารมณ์เหงาเข้าถึงหัวใจ

อย่าเเพ้ใจตัวเองไปรักใครง่ายๆนะ
แต่รักง่ายๆ เพราะความเหงา
มันสามารถ ทำให้เราเจ็บปวดนานกว่าที่เราเหงา

นอนเหงาคนเดียว กับ นอนเสียน้ำตาคนเดียว
เลือกเอาอย่างไหนมันดีกว่ากัน


จำไว้ว่า
ความรัก ยิ่งเริ่มเร็วเท่าไหร่ ก็ยิ่งจบเร็วเท่านั้น

อย่าอ่อนไหว อย่าหวั่นไหว
เพียงเพราะ คำพูด...